Wikia


[Dit tabblad bewerken]

Constantinople Database

Byzantium werd in 568 voor Christus gesticht op de Eerste heuvel en begon als een bescheiden ommuurd stadsstaatje dat werd bewoond door Doriërs. De stad werd gesticht door Byzas, een soldaat waarvan gezegd werd dat hij de zoon was van Poseidon en de nymf Keroessa. Byzas was een vroom mens die de plaats van zijn nieuwe stad had gekozen op basis van een profetie van het orakel van Apollo in Delphi.

Vanaf het prille begin was Byzantium een geïsoleerde kolonie, zogenaamd een eiland van Hellenistische beschaving in een zee van barbaarse stammen. Maar de stad had ook een reputatie die de geloofwaardigheid van Byzantium als hoeksteen van beschaving teniet deed. Zoals de toneelschrijver Menander schreef in zijn stuk Het Fluitmeisje: "Byzantium maakt van al haar kooplieden dronkaards. We dronken de hele nacht door en het leek mij zeer koppige wijn. Ik werd in ieder geval wakker met hoofdpijn voor vier."

In latere eeuwen, toen de Griekse beschaving steeds verder begon af te takelen, werd de bevolking van Byzantium meer divers. Er trok een serie hoopvolle leiders voorbij: Spartanen, Macedoniërs, Atheners en Romeinen wisselden de heerschappij over de kleine stad op de Eerste heuvel af. In 324 verplaatste de Romeinse keizer Constantijn, naar eigen zeggen geïnspireerd door een visioen van God, de hoofdstad van het Romeinse Rijk naar Byzantium. Toen hij zich er eenmaal had gevestigd, liet hij de stad naar zijn strikte instructies herbouwen, tot hij net zo groots en imponerend was als je van de woonplaats van een Romeinse keizer mocht verwachten.

Toen de bouw in 330 was voltooid noemde hij de stad Nova Roma Constantiopolitina, 'Nieuw Rome, stad van Constantijn'. De inheemse bevolking bleef de stad nog generaties lang gewoon Byzantium noemen, maar langzaam maar zeker begon de naam 'Constantinopolis' aan te slaan, net als 'Nieuw Rome'. De bestuurders van de stad zagen zichzelf namelijk nog steeds als Romeinen die woonden in het Oost-Romeinse Rijk. De bijnaam 'Byzantijnse Rijk' is een modernere term die aan populariteit won na de Ottomaanse verovering van de stad.

800 jaar lang was Constantinopel de hoofdstad van het hervormde Romeinse Rijk. De stad stuurde een gemenebest aan dat in het westen zo goed als ten onder was gegaan door aanvallen van barbaren en economische beproevingen. In de middeleeuwen schitterde Constantinopel als een helder licht in vergelijking met de duisternis waarin de rest van Europa was gehuld. Toch kreeg de stad ook het nodige te verduren. In 1204 werd de stad veroverd door een Latijns leger, kort nadat paus Innocentius III de vierde en laatste kruistocht van het Vaticaan had gezegend. Maar de korte Latijnse heerschappij leidde tot een toestroom van Venetiaanse en Genuese kooplieden die zich vestigden op respectievelijk de zuidelijke en de noordelijke oever van de Gouden Hoorn.

In 1261 trok Michaël Palaiologos, de Griekse erfgenaam van de Byzantijnse troon, op naar Constantinopel waar hij een beslissende overwinning behaalde. Maar de stad die hij had veroverd, was verzwakt en het keizerrijk dat hij nu bestuurde, bezat nog maar een fractie van zijn vroegere omvang en invloed. Zo begon het tweehonderd jaar durende verval van deze ooit zo grootse stad. En hoewel Constantinopel bleef bloeien als cultureel centrum, grotendeels dankzij een gezond mecenaat van rijke burgers, nam het inwonertal van de stad snel af.

In 1397 werd duidelijk dat de dagen van Constantinopel als Byzantijnse hoofdstad waren geteld. In het noorden, oosten en zuiden breidde het snel sterker wordende Ottomaanse Rijk zich uit. Het plette de stad als een rijpe druif. De Byzantijnse keizers uit die periode smeekten de West-Europese leiders om hulp, maar de aanhoudende oorlogen en de gecompliceerde verhouding tussen katholieke westerlingen en hun orthodoxe neven leidde tot weinig meer dan een serie halfslachtige gebaren en zwakke allianties. Uiteindelijk kwam in 1453 de invasie waar zoveel Byzantijnen al bijna een eeuw lang voor vreesden. Aangevoerd door sultan Mehmet II, Mehmet de veroveraar, zoals hij later genoemd zou worden, rukte een enorm Ottomaans leger op naar de muren van Constantinopel. De belegering begon.

Vanaf dat moment heersten de Ottomaanse Turken over de stad. Zij zetten alles op alles om de stad in zijn oude luister te herstellen. Omdat de sultan zich tolerant opstelde op het gebied van religie, was de stad aantrekkelijk voor alle gezindten en geloven. In de honderd jaar daarna vertienvoudigde de bevolking van 40.000 naar 400.000 inwoners. Constantinopel, nu Istanbul genoemd door een groot deel van de inwoners, stond weer op de kaart. De stad was opnieuw voorbestemd voor grootse daden...

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Around Wikia's network

Random Wiki