Wikia


Eraicon-AC3Eraicon-RogueEraicon-Forsaken

"Wie is 'ze'? De Aquila, jongen. Het spook van de noordelijke zeeën... Ze is een schip, jongen, vergis je niet."
―Robert Faulkner in 1770 tegen Connor over de Aquila.[src]
AC3 Aquila

De Aquila in de baai van de Davenport-boerderij.

De Aquila (Italiaans voor adelaar) was een brik van Franse makelij en een oorlogsschip van de koloniale Assassijnen. Het schip werd in de 18e eeuw gebouwd. Ze werd al snel het vlaggenschip van de ontluikende vloot van de Assassijnen. Het is vermoedelijk het meest succesvolle schip dat tot deze vloot heeft behoort.

Ontwikkeling en bouwEdit

De Aquila werd in 1748 in opdracht van Achilles Davenport, toenmalig mentor van het koloniale broederschap, gemaakt. Omdat de invloed van de Tempeliers in het Verenigd Koninkrijk te groot was, vertrouwde men liever op het Zweedse broederschap. Maar omdat bleek dat de Zweedse koning Frederik I leningen van de Britse koning George II gebruikte om zijn marine uit te breiden, was de scheepswerf van Stockholm in ieder opzicht geïnfiltreerd door de Tempeliers. Daarom gaf het Zweedse broederschap aan dat het beter was om het Franse broederschap om hulp te vragen.

Achilles besloot om het aan de Spaanse scheepsbouwer Gaspar Velasquez te vragen. Hoewel Gaspar de ontwerpen maakte, was hij door de groeiende dreiging van de Britse Tempeliers niet in staat om het schip af te maken. In 1749 werd het schip dus vooralsnog door het Franse broederschap gebouwd, dat de ontwerpen van Velasquez gebruikte. De bouw in de scheepswerf van Brest vorderde goed en in 1750 werd het schip in gebruik genomen.

BeschrijvingEdit

Toen Achilles opdracht gaf een schip te maken dat niet alleen veel scheepsgeschut kon dragen maar ook snel en wendbaar was, kwam er eigenlijk vrijwel direct een probleem tot stand: het enige scheepstype dat een goed compromis tussen snelheid en vuurkracht kon vinden was een fregat. Schoeners werden als te licht geacht en linieschepen (door sommigen ten onrechte galjoenen genoemd) te zwaar. Daarom besloot men een brigantijn met meerdere scheepsdekken te ontwerpen. Het moest meer kanonnen kunnen dragen dan een fregat en zo wendbaar mogelijk zijn. Om gewicht te besparen werden er in plaats van drie masten, twee masten geplaatst. Aan de boeg had het schip hele grote razeilen en ook op andere gebieden was de tuigage grotendeels gelijk aan die van een brigantijn. Om een onbekende reden (vermoedelijk geldgebrek) werden er geen mortieren aan toegevoegd.

Toen de Aquila voor het eerst verscheen was hij voor de Tempeliers een volslagen verassing. Omdat de Assassijnen normaal gesproken altijd in kleine operaties werkten, hadden ze vooral schoeners, omdat die ook zeer geschikt waren als kaperschip. Nu kregen ze een schip voor zich die superieur bleek in snelheid en wendbaarheid en bovendien zeer stevig gebouwd was en meer kanonnen kon dragen dan een fregat. Alleen linieschepen overtroffen haar in vuurkracht.

De Aquila had in totaal 60 boordkanonnen, 30 aan iedere boordzijde. Het exacte kaliber van de kanonnen is onbekend, maar vermoedelijk waren het 24-ponders of zwaarder. Ze had ook twee draaibassen op de achtersteven, één aan elke kant als aanvullende bewapening. Carronades of boegkanonnen (soms ook wel jagerskanonnen genoemd) werden er nooit aan toegevoegd. Het schip had bij vol zeil de zeer indrukwekkende snelheid van 12 knopen (22,2 km per uur). Pas rond 1760 werden er schoeners ontworpen die een vergelijkbare snelheid konden halen. De Aquila was dus praktisch gezien in staat om ieder type schip in te halen of te ontvluchten. Dit maakte haar perfect voor haar taak; het opsporen en uitschakelen van Tempeliers. Hoewel het gewicht door de stevige romp en het grote aantal boordkanonnen was toegenomen, was daar door de grote zeilen weinig van te merken. De Aquila had de maximale omvang voor een brigantijn ruim overschreden en had nu de grootte van een fregat, maar doordat de romp nog steeds die van een brigantijn was, bleek de Aquila, gecombineerd met de hoge snelheid, ook zeer geschikt om schepen te rammen, wat dan ook de reden was om er een ram aan toe te voegen. Toen later Ratonhnhaké:ton het schip onder zijn bevel kreeg, werd de Aquila opnieuw aangepast om aan de toenmalige technologie te voldoen, maar feitelijk veranderde er niet veel. De kanonnen werden vervangen door modernere, sterkere kanonnen en de romp werd versterkt, maar het principe van de Aquila bleef hetzelfde.

NadelenEdit

Toch had de Aquila een belangrijk minpunt: het schip was zeker bij veranderende windrichtingen zeer lastig te hanteren. Dat werd veroorzaakt door de keuze om niet drie, maar twee masten te gebruiken. Om wendbaar genoeg te zijn, moest het schip aan de boeg enorme razeilen hebben, die zeer snel wind vingen waardoor het schip vrij snel tegen de rotsen zou slaan als het niet goed gehanteerd werd. Hoewel men later een steviger roer ging gebruiken, bleef het noodzakelijk om een zeer ervaren kapitein aan te stellen. Voordat Robert Faulkner werd aangesteld als kapitein, hanteerde Achilles het schip dan ook zelf. Ook de rest van de bemanning moest veel ervaring hebben om met de ruwe 'stuiptrekkingen' bij harde zijwind om te kunnen gaan.

GebruikEdit

Van 1750 tot 1753 hanteerde Achilles het schip zelf en diende Faulkner als eerste stuurman. De Aquila was namelijk enig in zijn soort en zowel de ontwikkeling als de bouw verliepen vrij risicovol doordat de invloed van de Tempeliers steeds meer begon te stijgen. Achilles hield er rekening mee dat er in de toekomst weinig tot geen schepen meer konden worden gebouwd. Daarom moest de Aquila zo efficiënt mogelijk gebruikt worden; ze moest worden ingezet voor veel meer doelen dan alleen het uitschakelen van Tempeliers. De Aquila was zeer succesvol tegen de Britse kapers, vooral in het Caribisch gebied. Kapers gebruikten namelijk voornamelijk schoeners en kanonneerschepen, die niet waren opgewassen tegen ieder schip van het type fregat of sterker en de Aquila werd sterker geacht dan een fregat.

In 1753 vond Achilles eindelijk een kapitein die ervaren en bekwaam genoeg was om de Aquila te 'temmen': Faulkner, de kwartiermeester. Hij had nu voldoende ervaring opgedaan en bleek, als Achilles hem het roer in handen gaf, een betere stuurman dan hijzelf. Achilles hoefde nu niet meer het bevel over de Aquila te voeren, en in 1754 werd de Aquila het vlaggenschip van het koloniale broederschap. Om te voorkomen dat het een doelwit voor Tempeliers zou worden, voerde het schip tot ver in de Amerikaanse burgeroorlog onder de Britse (civiele) vlag, zodat de Royal Navy het in eerste instantie niet aan zou vallen.

Datzelfde jaar achtervolgde de Aquila het galjoen de Providence, die juist op weg was van Engeland naar de kolonies. Aan boord was Haytham Kenway, grootmeester van de koloniale Tempeliers. Het schip kon probleemloos worden gevolgd doordat er spionnen aan boord waren die met beschilderde vaten een spoor uitlegden. De Providence was niet in staat om de Aquila uit te schakelen, maar door de tussenkomst van een storm wist de Providence te ontsnappen. De Assassijnen besloten het gerucht te verspreiden dat de Aquila door de storm was vernietigd. In werkelijkheid had de Aquila slechts lichte schade opgelopen.

De Aquila zou in de jaren daarna ontelbare successen behalen; het schakelde meer Tempeliers uit dan welk ander schip dan ook. Gevallen waarin de Aquila in haar eentje hele vloten tot zinken bracht, waren geen uitzondering. De grote successen waren niet alleen te wijten aan het schip zelf, maar ook doordat de noodzaak van een zeer bedreven kapitein ertoe had geleid dat het broederschap voor de komst van Connor Kenway niemand anders had gevonden die met Faulkner vergeleken kon worden. De Aquila had als bijnaam 'het spook van de zee', een bijnaam verkregen doordat Faulkner grote havens meed, waardoor het schip heel lastig opgespoord kon worden, en een ongewoon bedreven kapitein was.

Trivia Edit

  • Hoewel de Aquila vaak inferieur wordt geacht aan de Jackdaw en de Morrigan, was ze dat allerminst: weliswaar was de bewapening van allebei de genoemde schepen beter (o.a. door boegkanonnen/carronades en mortieren), maar de Aquila was beter ontworpen omdat ze aanzienlijk meer geschut kon dragen. Als de Aquila zou worden uitgerust met dezelfde bewapening en bepantsering als bijvoorbeeld de Morrigan, dan zou ze waarschijnlijk zelfs de beste linieschepen in vuurkracht en bepantsering overtreffen, wat het schip tot het sterkste 'verhaalschip' van de Assassin's Creed-serie zou maken.
  • De Aquila was het enige 'verhaalschip' waarbij de kanonnen in een vlakke baan in plaats van in een kromme baan schoten. Dit was waarschijnlijk te wijten aan het feit dat de Aquila sterker boordgeschut gebruikte dan de Jackdaw of de Morrigan. In de tijd dat deze twee schepen actief waren, werd krombaangeschut als zeer efficiënt geacht: je kon over iets heen schieten. De komst van zwaardere kanonnen die niet in een kromme baan konden schieten, maar wel een aanzienlijk grotere vuurkracht konden bereiken, maakte het nut van krombaangeschut overbodig. Alleen mortieren zouden nog met de vuurkracht van een boordsalvo kunnen wedijveren.
  • Tijdens een missie in het Caribisch gebied, vroeg Faulkner aan Connor van wij hij zijn zeemansbloed heeft. Connor vertelde hem over zijn grootvader Edward Kenway.


Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.